Weet je.....
De familie en 'moaten' doen veel voor mij.
Uit de enkele vergaderingen met 'con tempo' en het pintje achteraf heb ik al geleerd en ondervonden dat we daar onder gelijkgestemden zijn.
Het is iets dat je als buitenstaander niet echt kunt inleven en vatten.
Dat deed mij denken aan het volgende.
Als weduwen en weduwnaren ondereen zwemmen wij in dezelfde vijver. Wij gaan wel op tijd en stond onder maar komen toch weer boven om lucht te happen en verder te 'ploeteren'.
Aan de rand staan de familie en vrienden. Met de beste bedoelingen en veel energie willen zij ons helpen en redden (waarvoor mijn gemeende dank).
Maar zij kunnen niet zwemmen in dat water, hoe goed ze ook kunnen zwemmen en hun best doen.
Maar de 'reddingsboeien' die jullie ons toegooien geven ons de mogelijkheid wat te rusten en boven te blijven. Die hebben we zeker ook nodig en doen veel deugd.
Om eens rond ons te kijken waar we in de vijver zijn.
Als de rand ook al dichter komt.
Tot dinsdag dan,
Paul